Forside  

Sluttnotar

Vel data du ynskjer med i utskrifta
Tittel Versjon Status
IS-nr ISBN
Publiseringsdato
Utgjevar(e) Publikasjonstype
  • Norsk tittel - Nasjonal fagleg retningsline for utgreiing og behandling av bipolare lidingar
  • Engelsk tittel -
  • Versjon - 1
  • Status - Publisert
  • IS-nr - 1925
  • ISBN - 9788280812353
  • DOI -
  • Revisjonsdato -
  • Neste revisjon -
  • Publikasjonsdato - 12.12.2012
  • Utløpsdato -
  • Utgjevar(e) - Helsedirektoratet
  • Redaktør -
  • Publikasjonstype - Nasjonale retningslinjer

i) Dersom vedkomande er umyndiggjort, følgjer det av verjemålslova (401) § 2 at den umyndige ikkje er bunden av rettshandlinga, og § 37 slår fast at den umyndige kan krevje at handlinga blir omgjort. Tilsvarande reglar er med i den nye verjemålslova § 14 og § 15, jf. § 22-24. Det er vedteke ny verjemålslov som foreløpig ikkje er trådd i kraft. Er vedkomande myndig, kan ein omstøyte den rettslege disposisjonen på nærmare vilkår i medhald av den ulovfesta regelen om sinnssjukdom og/eller avtalelova (67) § 36. Den ulovfesta regelen om sinnssjukdom går ut på at ein rettsleg disposisjon av ein person som har ei alvorleg sinnsliding, kan bli erklært ugyldig dersom disposisjonen etter ei samla vurdering blir rekna å vere påverka av lidinga. Disposisjonen blir då ugyldig uavhengig av om motparten kjende til eller burde forstått at disposisjonen var påverka av sinnslidinga. Høgsterett har skildra vurderingstemaet slik: Sinnslidinga i seg sjølv kan, avhengig av type liding, gi eit visst håp om at disposisjonen kan vere påverka av lidinga. Ei alvorleg sinnsliding har meir å seie ved meir omfattande eller sjeldne transaksjonar enn ved dei enkle og daglegdagse. Det er ei totalvurdering av lidinga, forholda rundt avtalen, innhaldet i disposisjonen og etterfølgjande forhold som er avgjerande, jf. Rt. 1995 side 1540 (402). Sjølv om ein ikkje vurderer det slik at pasienten har ei alvorleg sinnsliding, eller at disposisjonen er påverka av lidinga, kan ein omstøyte (eller lempe) disposisjonen i medhald av avtalelova (67) § 36, for så vidt det ville verke (sterkt) urimeleg eller vere i strid med god forretningsskikk å gjere han gjeldande. Når ein skal avgjere dette, tek ein omsyn ikkje berre til innhaldet i disposisjonen, kva stilling partane står i, og forholda då disposisjonen blei gjort, men også til seinare forhold og omstenda elles. Moglegheita til å omstøyte gjeld også einsidig bindande disposisjonar (f.eks. gåver og kausjon).

ii) L13.06.1969 nr. 26 Lov om skadeserstatning (68). For at regelen skal bli brukt må det vere snakk om alvorlege forstyrringar i sinnstilstanden, i hovudsak tilstandar som svarar til dei ein legg vekt på i strafferetten. Hovudregelen i slike tilfelle er at den sinnslidande ikkje er erstatningsansvarleg. Ein kan gjere unntak dersom erstatningsansvar ut frå ei konkret, heilskapleg vurdering likevel verkar rimeleg på bakgrunn av åtferda, økonomisk evne og forholda elles.